อย่าลืมกด Ctrl + F5 นะคะ
หลังจากถูกชักชวน โน้มน้าว
ให้มาติดหนุ่มที่ไม่ใช่ดงบังและนังบอม(คนสวย)
แรกเริ่มเดิมที ไปคว้าแบดบอยนามว่า อายาคาว่า ริวจิ
(ริวจิมีคาแร็กเตอร์ใล้เคียงกับพ่อไก่ของน้องโลมา เด็กๆแถวนี้เป็นอย่างมาก)
มาเป็น "กิ๊ก" จิ้มกันไปจิ้มกันมา
ความสัมพันธ์สองเราก็พัฒนาขึ้นมาเรื่อยๆ
จากที่เริ่มด้วย BAD ตอนนี้กลายเป็น LOVE แล้วนะก๊ะ โย่ว...
ได้อีเว้นท์ไป 1+2 คือ
1. เว้นท์แรกพบชื่อ 伝説のカレーパン (Legendary Curry Bread)
หรือ ขนมปังแกงกะหรี่ในตำนาน เรื่องมีอยู่ว่า
ตัวเราขึ้นไปกินขนมปังแกงกะหรี่บนดาดฟ้าโรงเรียนระหว่างพักกลางวัน
ระหว่างที่กำลังชื่นชมขนมปังแกงกะหรี่ในตำนานอย่างสุดซึ้งอยู่นั้น ริวอิจิที่กำลัง
หลับอยู่ก็ตื่นขึ้นมา เราเลยแบ่งขนมให้ครึ่งนึง นั่นจึงกลายเป็นการเริ่มต้นทำความรู้จัก
ของเราสองคน (อ้วก)
ขอบคุณบทแปลของคุณ momo ณ Thai Kare Otome Association (TKOA)
2. キヤシチ＆リリース Catch&Release ซึ่งหมายถึง ตู้เกมส์คีบตุ๊กตา นั่นเอง
เว้นท์นี้เกิดในย่านช็อปปิ้ง เราไปเดินเที่ยวกัน ตัวเราไปเห็นตู้คีบตุ๊กตาเข้า
จึงนำมาสู่ซึ่งบทสนทนา แต่เห็นเค้าว่าเว้นท์นี้มีถึง 4 เวอร์ชั่น ด้วยกัน
ซึ่งเวอร์ชั่นที่คุณ momo และคุณ hikari แปลไว้นั้นไม่เหมือนกับเกวเลย
เด๋วจะพยายามหาบทแปลมาให้ได้เลย...
3. たそがれ番長 คุณ momo แปลไว้ว่า Banchou Twilight ไม่รู้จะแปลเป็นไทยว่าอะไร
เรื่องราวเกิดขึ้นบนดาดฟ้าโรงเรียนอีกแล้ว ประมาณว่าตัวเราขึ้นไปบนดาดฟ้า เจอ
ริวจิยืนดูดบุหรี่อยู่ ท่าทางซึมๆ เราก็เลยถามว่าเกิดอะไรขึ้น ริวจิมีเรื่องกลุ้มใจนั่นเอง
แต่เราเข้าใจว่าริวจิ ไปมีเรื่องกับใครมา ในบทสนทนาริวจิถามเราว่า ไม่มีเรื่องให้คิด
ให้เครียดบ้างเหรอ เรากลับบอกไปว่า คิดสิ คิดว่าเย็นนี้จะกินอะไรดี
ริวจิเลยหลุดหัวเราออกมา และบอกว่า "ชั้นรู้สึกดีขึ้นแล้วล่ะ ขอบคุณนะ"
ขอบคุณบทแปลของคุณ momo ณ Thai Kare Otome Association (TKOA)
ล่าสุดวันนี้พาริวจิ ไปเยี่ยมแนนกับเซนเซย์
แนนตั้งชื่อว่า อายาคาว่า แจจุง ชื่อจริงคือ อายาคาว่า ทสึคาสะ
ซึ่งเป็นพี่ชายแท้ๆของริวจิ
เพียงแค่จิ้มแรกเพื่อทักทาย จีบติดซะงั้นอ่ะนังเกว
แต่ยังหาบทแปลไม่เจออ่า....เด๋วต้องพยายามหาใหม่
อ้อ...ลืมบอกไป เกวตั้งชื่อเซนเซย์ว่า อายาคาว่า ยุนโฮ หุหุ
แนนบอกว่า ไม่ได้เหมือนยุนเลยนะ...จะตั้งชื่อนี้ทำไม จริงๆแล้วเกวก็แค่อยากให้
ยุนมีส่วนร่วมอ่ะ เนื่องจากคาเระทั้งสี่ ก็เหมือน แจ มิก เซีย มิน ยุนหายไปอ่ะ
ขอเอาเค้ามาเอี่ยวด้วยซะหน่อยนะ
ตอนนี้หนุ่มๆในสังกัดคาเระของเกวก็มีสองคนแล้วคือ
อ๊ะ...บังเอิญ ริวจิกำลังอาบน้ำพอดี เตรียมตัวไปย่ำราตรีล่ะสิ
น้องๆเค้าถูประตูกัน แล้วแคปภาพออกมาให้ดูกันชัดมาก
แต่เกวมะสามารถอ่า...ถูไป แคปไป ได้แค่นี้ล่ะ
ใครอยากเห็นก็เลื่นลงไปที่ลิ้งค์ข้างล่างของเกวนะแล้วลองถูเอาเองนะจ้ะ
ไม่มีอะไรอัพซะนาน มาอีกทีเรื่องคาเระซะงั้น...แหะๆ
ก็นะ...ไม่ได้ไปตามเอสเจแบบคนอื่นเค้านี่...
จะผิดไหมถ้าบอกว่าคิดถึงดงบังมากมายเลยอ่า...ไม่ได้ลืมบอมนะ แต่...
เอาเหอะ รู้ไว้แค่ว่า คิดถึงดงบังมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
แอบบ่นนิดนึง....
เพื่อนเกาหลีที่ทำงาน นามว่า "โซฟี"
เค้ารู้ว่าเกวชอบดงบัง เค้ารู้ว่าเกวอ่านฟิค เพราะเกวเอาฟิคเรื่องนึงไปอ่านที่ทำงาน
บนปกมันเป็นเป็นภาษาเกาหลีว่า "ดงบังชินกิ อียากี" เมื่อวานก็เอาไปอ่านอีก
แต่ทีนี้มันเป็นแบบไฟล์ มันเข้ามาถามว่าอ่านอะไร เกวก็บอก อียากี มันว่าอียากี
ของใคร "ทางบงชินกิ" เหรอ เธอนี่เด็กจังเลยนะ...
กรูผิดมั้ยเนี่ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย
ที่กรูชอบดงบังอ่ะ มันเด็กตรงไหนเหรอ...อีหอก
ที่เมิงทำงานไม่ได้เรื่อง ทั้งๆที่ทำมาตั้งเกือบ 3 เดือนแล้ว
ที่เมิงชอบได้ตลอดเวลา ทุกขั้นตอน หรือ แม้แต่เรื่องง่ายๆ
แบบนี้เค้าไม่เรียกว่าเด็กหรือไง ห๊ะแม่คู้ณณณณณณณณณณณณณณณ
เมิงทำงานให้ดีกว่ากรูก่อนเถอะ....แล้วค่อยมาพูด
ไม่ได้โกรธที่หาว่าเราเป็นเด็ก เพราะยอมรับว่าเรายังเด็กในบางเรื่อง
และชอบด้วยที่จะเป็นเด็ก (ไม่อยากแก่เว้ย)
แต่โกรธที่มันพูดแบบนี้ เพราะมันเหมือนกับว่า ดูถูกความรักที่เรามีให้น้อง
